BACK-UP IN BLAUW

Als Stichting Politieveteraan staan wij voor (ver)binding en ondersteuning. Wij doen dit door het onderlinge warme contact tussen (oud-)medewerkers van de politieorganisatie te bevorderen, in stand te houden en daarmee bij te dragen aan het gevoel trots te zijn op het politievak.

#SamenSterk

Door geconfronteerd te worden met veel leed binnen de politieorganisatie, begon een handjevol collega’s aan een nieuwe missie.

Zelf waren zij ook niet ongeschonden uit “de strijd” gekomen, met mentale beschadigingen tot gevolg. Dienders voor dienders, collega’s voor collega’s, hulpverleners voor hulpverleners. De handen werden ineengeslagen en Stichting Politieveteraan kreeg in 2018 vorm.

Is de naam van de stichting niet verwarrend? Politiemensen worden toch niet uitgezonden?

De Rijksoverheid zegt: “Veteranen zijn alle (oud-)militairen met een Nederlandse nationaliteit die in het Koninkrijk hebben gediend in oorlogsomstandigheden of in vergelijkbare situaties.”

Vertaald naar de politie komt dit overeen met wat de Rijksoverheid zegt, maar als je het woord veteraan vervangt door politieambtenaar, klopt het helemaal. De politieambtenaar komt net als een militair in vergelijkbare situaties terecht. Zij moeten soms binnen een paar seconden beslissen over leven en dood. Ze worden geconfronteerd met zeer erbarmelijke omstandigheden die nooit meer van het netvlies geschraapt kunnen worden. Het staat op je “harde schijf” en het gaat nooit meer weg.

Waar een militair voor een paar jaar wordt uitgezonden en in korte tijd veel meemaakt, krijgt een politieambtenaar dit verspreid over een langere periode te verwerken.

Stichting Politieveteraan leeft van donaties

De stichting leeft van donaties. Bij het openen van een bankrekening op naam van de stichting was er geen geld in kas. De oprichters stortten ieder uit eigen zak geld op de rekening, zodat de kleine kosten die gemaakt werden evenredig konden worden betaald.

Reiskosten voor bijeenkomsten om zichzelf in de markt te zetten, een aangeschafte telefoon inclusief bijkomende kosten, hulpvragen van collega’s die in eigen tijd werden opgepakt en alles wat daarmee samenhing, werd in eigen tijd gerealiseerd en uit eigen zak betaald.

Collega’s voelden zich geholpen door de mensen achter de stichting en er kwam meer bekendheid. Iedere vrijwillige bijdrage was er één, zodat sommige onkosten konden worden gedeclareerd. De stichting begon te groeien.

De politiebonden zagen het belang van de stichting en sympathiseerden. Staatsbosbeheer werd benaderd om beschadigde collega’s aan het werk te kunnen helpen. Ook politie-eenheden zagen het nut in van de stichting om “gestrande collega’s” weer op de rit te krijgen. Zelfs menig bedrijfsarts van de politie geeft collega’s de mogelijkheid om zich aan te sluiten bij de stichting en zo te werken aan herstel.

De vrijwilligers achter de stichting ondersteunen de individuele collega op basis van vraag en/of zijn of haar behoeften. Honderden collega’s zijn op deze wijze op weg geholpen.

Inmiddels heeft de vijfde politie-eenheid gevraagd of de stichting ook in hun eenheid actief wil zijn, waarbij de stichting naast individuele ondersteuning ook kennis en ervaring deelt binnen de politieorganisatie.

Stichting Arbeidsmarkt- en Opleidingsfonds Politie (SAOP) steunt Stichting Politieveteraan met subsidie, waardoor de stichting zich verder kan ontwikkelen.

Wat vijf jaar geleden startte als Stichting Politieveteraan met een missie, is inmiddels uitgegroeid tot een instantie die niet meer weg te denken valt. Uit noodzaak geboren, en als het aan de mensen achter de stichting ligt, zal dit nooit stoppen, omdat hulp bij mentale beschadiging vanuit ervaringsdeskundigheid altijd nodig zal zijn.