Bagagedrager

20 juni 2023, de dag dat wij een inkijkje gaven in ons project op de locatie Schoorl.

Het is 05.00 uur als ik de slaap nog steeds niet kan vatten. Hebben wij iedereen wel uitgenodigd? Zijn we echt niemand vergeten? Zou de koelkast voor het gebak op de Paardenweide echt aanstaan? Zou de doos gebak erin passen? Zou er voldoende koffie zijn voor de gasten? Gaat het lukken met iedereen ophalen van het verzamelpunt om ze in onze mooie bus naar onze startlocatie, de Paardenweide in Schoorl, te brengen? Heeft mijn telefoon wel bereik op de Paardenweide als er nog gasten zijn die het bijvoorbeeld niet kunnen vinden?

Mijn hoofd zit de hele nacht vol vragen en scenario’s. Het is 06.00 uur als ik onder de douche sta. Ik kleed mij aan, eet mijn ontbijt en tank mijzelf vol met koffie. Ik trek mijn Politieveteraan-shirt en windstopper aan en stap om 07.00 uur in mijn auto.

Ik heb de laatste dagen veel contact gehad met mijn collega-coördinatoren Patricia en Nico. Ook had ik veel contact met Samuela en Yvonne van Staatsbosbeheer. Met elkaar hebben wij alles veelvuldig doorgenomen. Het zou dus goed moeten komen.

Terwijl ik naar Schoorl rijd, waar ik 20 minuutjes vandaan woon, krijg ik steeds meer het gevoel dat alles vast goed komt. Om 07.20 uur rijd ik de parkeerplaats op waar wij verzamelen. Veel te vroeg, want wij hebben om 08.15 uur met elkaar afgesproken. De taart ligt achterin mijn auto, die ik met de airco behoorlijk heb gekoeld.

Ik stap uit en precies op dat moment bekruipt mij een gevoel van rust. Dit wordt een mooie dag. Ik loop een stukje het bos in en luister naar de geluiden van de natuur. De vogels, de wind, mijn ademhaling, maar verder niets. Even vormt zich kippenvel over mijn gehele lijf en ik merk dat, wat er vandaag ook gebeurt, wij dit met ons team fantastisch gaan maken.

Het is 08.25 uur als wij er allemaal zijn en naar de Paardenweide rijden om de taart koel weg te zetten en koffie te zetten voor de komende gasten. Denk hierbij aan arbeidsdeskundigen, medewerkers van Team Vitaal, Staatsbosbeheer en alle mensen van de eenheid Noord-Holland die iets voor de start van het project hebben betekend. Natuurlijk zijn Dick en Eric van onze eigen stichting er ook. Nico gaat weer terug naar de parkeerplaats aan de rand van de Schoorlse duinen om onze gasten per tourbeurt op te halen.

Na een aantal ritjes is bijna iedereen er die wij hadden verwacht. Dick opent met een praatje om iedereen welkom te heten. Daarna is het de beurt aan mij. Ik vertel iets over het ontstaan van locatie Schoorl en wat wij gaan doen met de deelnemers met wie wij aan de slag mogen in dit prachtige natuurgebied.

Samuela van Staatsbosbeheer vertelt kort wat haar rol is, en die van Staatsbosbeheer en haar collega Yvonne. Als laatste komt Hans Jan Mol, teamchef van Team Vitaal, aan het woord. Daarna snijden Patricia en ik de taart aan en wordt de gezette koffie ingeschonken.

Wij gaan met z’n allen naar buiten en daar komen verschillende gesprekken op gang om ons project meer te duiden. Een klein groepje gaat daarna terug. Eén groep blijft en waagt zich met ons aan een wandeling in de bossen en duinen van Schoorl. Ook tijdens deze wandeling ontstaan mooie gesprekken.

Als iedereen weer weg is en wij netjes de afwas aan het doen zijn, voel ik mij tevreden. Alles ging zoals gepland — en zelfs beter. Op dinsdag 4 juli gaat ons team voor de eerste keer met de deelnemers aan de slag. Als ik al twijfels had over hoe dit zou gaan, dan zijn die nu verleden tijd.

Het enthousiasme van Patricia, de rust die Nico uitstraalt, de ‘alles komt goed’-uitstraling van Yvonne… ik heb er ongelooflijk veel zin in.

Tijd om de deelnemers te helpen met het lossen van hun bagage. In Schoorl even niets op die bagagedrager.

“Onze schuld aan de mensen die alles gaven voor onze maatschappij kan nooit worden terugbetaald. Ze verdienen onze eindeloze dankbaarheid en respect. Altijd moet worden onthouden welke offers deze mensen hebben gebracht voor onze maatschappij.”

Zij stonden voor onze veiligheid. Nu staan wij voor hen.