Balloo
Balloo
In aansluiting op de locaties in Zeewolde en Apeldoorn van de Stichting Politieveteraan is in Balloo, in de provincie Drenthe, in het jaar 2022 ook een dagbestedingsprogramma gestart.
Vanuit de locatie Balloo wordt in samenwerking met Staatsbosbeheer gewerkt aan revitalisering in de natuur met politiecollega’s die in en door de dienst een mentale blessure, zoals bijvoorbeeld PTSS hebben opgelopen. In de prachtige natuur van het Drentse landschap wordt met elkaar in een prikkelarme omgeving samengewerkt en een bijdrage geleverd aan het in stand houden van o.a. wandelpaden, snoeien van uitheemse plantensoorten en verwijderen van dode takken die een gevaar voor wandelaars zouden kunnen opleveren.
Dit gebeurt in samenwereking met een deskundige boswachter die affiniteit heeft met het politiewerk en inzicht heeft in de impact die het politiewerk op de politiemedewerkers kan hebben. Tijdens het werken in de natuur kan het stil zijn, maar vaak worden er mooie gesprekken gevoerd en ervaringen gedeeld. Ervaringen die gedeeld kunnen worden met collega’s die zonder oordeel luisteren omdat ze zelf veel hebben meegemaakt. Een veilige omgeving waarin het mogelijk is om weer een stapje voorwaarts te doen. Onze boswachter zegt vaak: alles wat jullie doen is meegenomen. En als het moment vraagt om niet te werken, maar om een wandeling te maken in het gebied dan is dat helemaal oké.
Peter Addink
Coördinator Balloo
Telefoonnummer: 06-50551707
Email: peter@stichtingpolitieveteraan.nl
~Ik kan niet veranderen wat er is gebeurd, maar ik kan wel iets betekenen naar de toekomst toe. Dus vooruit met wat er nu is door samen te werken en daardoor elkaar weer perspectief te geven. ~
Ons motto is: niets moet, alles mag.
Mijn naam is Peter Addink, ik ben 74 jaar en woon in Alteveer dichtbij Hoogeveen. Ik heb 42 jaar als leidinggevende bij de politie gewerkt, voornamelijk in Noord-Holland (Amsterdam en Alkmaar). In 2011 ben ik met (keuze) pensioen gegaan.
Na een aantal jaren pensioen bekroop mij het gevoel dat ik toch nog iets wilde betekenen voor de politie en met name de politiemedewerkers. Ondanks mijn pensioen voel ik mij nog steeds erg betrokken bij het wel en wee van de collega’s die in hun werk veel heftige dingen meemaken.
Via internet kwam ik op de website van Stichting Politieveteraan terecht en heb ik contact gezocht. De insteek van de Stichting sprak mij erg aan. Een bijdrage te leveren aan het ondersteunen van collega’s die door heftige gebeurtenissen in het werk ziek zijn geworden. Dit door samen met hen actief werk te doen in de natuur samen met Staatsbosbeheer.
Na een paar bezoeken aan de groep in Zeewolde heb ik geopperd om ook te starten in Drenthe.
Jan Gerritsen
Coördinator Balloo
Email: jan@stichtingpolitieveteraan.nl
Mijn naam is Jan Gerritsen, ik ben 67 jaar en woon in Bedum. Ik heb 45 jaar bij de politie gewerkt. Het grootste deel op de meldkamer, later Operationeel Centrum te Drachten. In 2022 heb ik gekozen voor de RVU-regeling. Ik was er wel klaar mee.
Na meerdere incidenten met grote impact knapte er iets bij mij. Ik durfde mijn werk op het OC niet meer te doen. Ik was onder andere bang om de telefoon op te nemen. Maar ook bang om via de mobilofoon weer ellende te horen en machteloos te zijn. Ik werd ziek en uiteindelijk werd er bij mij werk gerelateerde PTSS vastgesteld.
Dan kom je thuis te zitten en doe je niets meer. Ik schaamde me voor wat me was overkomen. Ik praatte er met niemand over. Ik schaamde me voor mijn kinderen en partner. Wat vonden ze wel niet van me.
Ik las op het internet iets over de stichting politieveteraan. Wat ik daar las sprak me wel aan. In de natuur samen met anderen iets doen en tot rust te komen.
Ik heb contact opgenomen en al snel belde Sabine mij. Hierop heb ik een bezoek gebracht aan de locatie Balloo. Slecht slapen de dagen voorafgaand aan deze dag. Wat zou me nu weer gevraagd worden. Zou ik weer alles moeten vertellen wat me was overkomen. Vol stress reed ik naar Balloo. Al snel bleek dat de zenuwen niet nodig waren geweest. Ik werd ontvangen door een groep prachtige mensen. Een warm bad. Ik hoefde helemaal niets uit te leggen. Onder het genot van een kop koffie en een koekje werd er verteld wat de bedoeling was. Alle aanwezigen bleken hetzelfde als mij te hebben. Wat bleek ik was niet de enige die gek was.
In de natuur werken of niets doen en alleen maar genieten was geweldig. Ik kreeg weer rust in mijn lijf. Luisteren naar elkaar, echt goed luisteren was een fijne ervaring.
Na enige tijd als deelnemer wilde ik iets terugdoen voor de stichting. Sabine en Peter vroegen mij of ik ook coördinator wilde worden.
Ik wil graag een luisterend oor bieden aan de collega’s. Een schouder om uit te huilen. Samen tot rust komen en genieten van en in de natuur.
Ik kan collega’s alleen maar aanraden om eens langs te komen en te kijken wat de stichting voor je kan doen.